Tamthilia: "Damu ya Udugu" — Onyesho la Sita
(Chini ya mti mkubwa kijijini. Vijana wawili, OTIENO na HASSAN, wamesimama uso kwa uso wakiwa na hasira. MZEE AMANI, kiongozi wa wazee, anasimama katikati yao.)
OTIENO: (Kwa hasira) Hassan, kabila lako limekuwa likitudharau siku zote! Hatutaki kuishi nanyi tena katika kijiji hiki!
HASSAN: (Akirudisha) Nyinyi ndio mlioanza! Mlichoma duka la babu yangu wakati wa machafuko. Damu inadai damu!
MZEE AMANI: (Akinyanyua mikono) Watoto wangu, simameni! Mnataka kurudia kosa la mababu zenu? Machafuko ya mwaka ule yaliacha makaburi na yatima — je, mnataka kupanda mbegu hiyo ya chuki tena?
OTIENO: Lakini mzee, jeraha letu bado linavuja damu.
MZEE AMANI: Jeraha haliponywi kwa kuongeza kidonda kingine. Nyote mnakunywa maji ya mto mmoja, mnalima udongo mmoja, na jua moja linawaangazia. Tofauti ya kabila ni nguo tu; chini yake, sote ni binadamu wenye damu nyekundu.
HASSAN: (Akilegeza sauti) Mzee, maneno yako yananiingia moyoni. Labda tumekuwa tukipigana vita visivyo vyetu, vilivyochochewa na wenye tamaa ya madaraka.
OTIENO: (Akinyoosha mkono kwa Hassan) Hassan, nisamehe. Tujenge kijiji chetu kwa udugu, si kwa damu. (Wanaagana mikono. Mzee Amani anatabasamu.)