Sungura na Ndovu Mwenye Kiburi
Hapo zamani za kale, katika msitu mmoja mpana, aliishi Ndovu aliyejivuna kwa nguvu zake. Kila siku Ndovu alipopita njiani, aliwakanyaga wadudu wadogo na kuvunja matawi ya miti bila kujali. Wanyama wenzake walimwogopa, lakini hawakumpenda kwa sababu ya kiburi chake.
Siku moja, Ndovu alisimama katikati ya kisima cha maji na kuwakataza wanyama wengine wasinywe. Alisema, 'Maji haya ni yangu pekee. Mwenye nguvu ndiye mwenye haki ya kunywa.' Wanyama wengi waliondoka wakiwa na kiu, wakihuzunika.
Sungura, ingawa alikuwa mdogo, alikuwa na akili nyingi. Aliwaza mbinu ya kumfundisha Ndovu adabu. Akamwendea Ndovu na kusema, 'Ndovu mkubwa, kuna mnyama mwingine huko mlimani anayejidai kuwa na nguvu kuliko wewe. Anasema wewe ni dhaifu.'
Ndovu alikasirika sana akadai kumwona huyo mnyama. Sungura akamwongoza hadi kwenye kingo za mto uliokuwa na matope mazito. Akamwonyesha kivuli chake majini akasema, 'Yule pale ndiye anayekudharau.' Ndovu, kwa hasira, akaruka majini ili kumshambulia kivuli chake, akazama katika matope na kushindwa kutoka.
Wanyama wote walikusanyika wakacheka. Sungura akasema, 'Nguvu bila hekima ni bure. Mwenye kiburi huangukia shimoni alilochimba mwenyewe.' Tangu siku hiyo, Ndovu aliokolewa na wanyama wenzake kwa sharti la kuwaheshimu wote na kushiriki maji ya kisima kwa amani.