Kifungu cha Novela

Mwanaisha alisimama kwenye mlango wa nyumba yao iliyojengwa kwa udongo, mkononi akiwa amebeba barua iliyochakaa kwa kushikwa mara nyingi. Barua ile ilikuwa ya mwisho aliyoiandikiwa na mumewe, Salim, kabla hajaondoka kwenda jijini kutafuta kazi. Ilikuwa imepita miaka mitatu tangu siku ile alipompungia mkono kwenye kituo cha basi, na tangu wakati huo, hakuna habari nyingine iliyowahi kumfikia. Watu wa kijiji walianza kunong'ona kwamba Salim alikuwa amemsahau, au labda alikuwa amefariki bila ya wao kujua.

Lakini Mwanaisha hakukubali kusikiliza minong'ono ile. Kila asubuhi alikwenda kwenye duka la posta lililokuwa umbali wa kilomita tano, akimwuliza karani kama kulikuwa na barua yoyote kwa jina lake. Na kila siku, karani yule alimtazama kwa huruma na kutikisa kichwa chake. 'Hakuna chochote leo, mama,' alimwambia kwa upole. Mwanaisha alirudi nyumbani akiwa amevunjika moyo, lakini tumaini lake halikufa kamwe. Aliamini kwamba Salim angerudi, kwani upendo wao ulikuwa wa kweli.

Jamaa za Mwanaisha walimshawishi aolewe tena. 'Wewe bado mchanga,' walimwambia. 'Kwa nini ujitese kwa kumsubiri mtu ambaye huenda hatarudi?' Lakini Mwanaisha aliwajibu kwa imani thabiti, 'Niliahidi mbele ya Mwenyezi Mungu kwamba nitamsubiri. Ahadi ni deni, na deni hulipwa. Sitavunja kiapo changu kwa sababu ya shinikizo la watu.' Maneno yake yaliwafanya wengi kustaajabu uvumilivu wake na uthabiti wa moyo wake.

Siku moja ya jioni, gari moja la kifahari lilisimama mbele ya nyumba ya Mwanaisha, jambo lililowashangaza wanakijiji wote. Mlango ulipofunguliwa, mtu mmoja aliyevalia suti nadhifu alishuka. Ilikuwa Salim! Alikuwa amefanikiwa jijini, akafungua biashara yake mwenyewe, lakini kwa miaka mitatu alikuwa ameshindwa kuwasiliana kwa sababu barua zake zote zilikuwa zikipotea njiani. Alikuwa amerudi sasa kumchukua mke wake mwaminifu.

Walipokumbatiana, machozi ya furaha yalimtiririka Mwanaisha. 'Nilijua utarudi,' alisema kwa sauti iliyojaa shangwe. Salim alimtazama kwa upendo na kusema, 'Ni imani yako iliyonifanya nifanye bidii kila siku. Nilijua kwamba kuna mtu anayenisubiri nyumbani.' Wanakijiji walioshuhudia tukio lile walijifunza somo kubwa — kwamba uvumilivu na uaminifu havipotezi tunda lake, hata kama subira huwa ndefu na ngumu.