Ahadi ya Baba
Juma alikuwa mtoto wa pekee aliyezaliwa katika familia maskini ya wakulima. Babake, Mzee Hamisi, alikuwa amemwahidi kuwa atampeleka shule ya sekondari mjini iwapo angefaulu mtihani wake wa darasa la nane. Juma alisoma kwa bidii, akiamka mapema kabla ya jogoo kuwika na kusoma chini ya taa ya kibatari hadi usiku wa manane.
Matokeo yalipotoka, Juma alishika nafasi ya kwanza katika kaunti nzima. Furaha ilijaa nyumbani, lakini ilizamishwa haraka na uchungu. Mavuno ya msimu huo yalikuwa machache kwa sababu ya wadudu walioharibu mazao. Mzee Hamisi hakuwa na pesa za karo. Aliketi kimya jioni ile, uso wake ukijaa mawazo mazito.
Asubuhi iliyofuata, Mzee Hamisi aliamka, akachukua ng'ombe wake pekee wa maziwa aliyempenda kuliko mali zote, akampeleka sokoni. Aliuza ng'ombe huyo kwa bei nzuri na kurudi nyumbani na noti zilizofungwa kwenye kitambaa. "Mwanangu," alimwambia Juma, "ahadi ni deni. Nilikuahidi elimu, nami nitatekeleza ahadi yangu hata kama itanigharimu kila kitu."
Juma alishika zile pesa kwa mikono inayotetemeka, machozi yakimtiririka. Alijua kuwa elimu yake ilikuwa imejengwa juu ya tunu kubwa ya babake. Tangu siku ile, aliahidi moyoni mwake kuwa hatamwangusha babake, bali atasoma kwa bidii ili siku moja ampe babake maisha bora kuliko aliyokuwa nayo.