Mvua ya Baraka
Kijiji cha Tambarare kilikuwa kimekumbwa na ukame mkali kwa miezi mingi. Mito iliyokuwa ikitiririka maji safi sasa ilikuwa mchanga mtupu. Mifugo ilikonda hadi mifupa yake kuonekana, na wanakijiji walitembea umbali mrefu kutafuta maji. Mashamba yalikauka na mazao yote yakanyauka, hivyo njaa ikatishia kuangamiza kijiji kizima.
Mzee Mvita, kiongozi mwenye busara wa kijiji, aliwaita wanakijiji kwenye mkutano chini ya mti mkubwa wa mbuyu. Aliwaambia, 'Ndugu zangu, tukikaa tukilalamika hatutapata suluhisho. Tushirikiane kuchimba kisima kirefu ambacho kitatupatia maji hata wakati wa ukame.' Wengine walitilia shaka, lakini wengi walikubaliana na wazo hilo.
Kwa majuma kadhaa, wanaume, wanawake na hata vijana walifanya kazi kwa pamoja. Walichimba ardhi ngumu kwa majembe na visu vya kale. Jasho lilitiririka, mikono ikapata malengelenge, lakini hawakukata tamaa. Mzee Mvita aliwahimiza kila siku akisema kuwa umoja ni nguvu.
Siku moja ya jioni, walipofikia kina kirefu, maji safi yalibubujika ghafla kutoka ardhini. Vifijo na nderemo zilijaa hewani. Wanakijiji walicheza na kuimba kwa shangwe. Tangu siku hiyo, kijiji cha Tambarare hakikuwahi kupatwa tena na uhaba mkali wa maji. Walijifunza kuwa wakishirikiana, hakuna shida isiyoweza kutatuliwa.