Ndoto ya Wekesa
Wekesa alikuwa mvulana wa miaka kumi na mitatu aliyeishi katika kijiji cha Mwituni, kijiji kilichozungukwa na milima mirefu na mito iliyotiririka kwa utulivu. Tangu utotoni, Wekesa alikuwa na hamu kubwa ya kusoma, ingawa familia yake ilikuwa maskini kupita kiasi. Baba yake alikuwa mkulima mdogo aliyepanda mahindi na maharagwe katika shamba dogo, na mama yake aliuza mboga sokoni ili kuongeza kipato cha familia.
Kila asubuhi, Wekesa aliamka kabla ya jogoo kuwika. Aliwasha taa ya karabai, akakaa kwenye kiti cha mbao kilichochakaa, na kufungua vitabu vyake. Walimu wake shuleni walimsifu kwa bidii yake, lakini wengine wa kijijini walimcheka wakisema kuwa elimu haina maana kwa mtoto wa maskini. Wekesa hakukata tamaa. Aliamini kwamba elimu ni ufunguo wa maisha bora.
Siku moja, mwalimu mkuu alitangaza kuwa kungekuwa na shindano la insha katika wilaya nzima. Mshindi angepata ufadhili wa masomo katika shule bora ya bweni. Wekesa aliamua kushiriki. Aliandika insha kuhusu ndoto yake ya kuwa daktari ili arudi kijijini na kuwasaidia wanakijiji waliokosa matibabu.
Baada ya majuma matatu, matokeo yalitangazwa. Wekesa alikuwa mshindi wa kwanza! Furaha ilijaa nyumbani kwao. Mama yake alilia kwa furaha, na baba yake akamkumbatia kwa fahari. Wanakijiji waliokuwa wakimcheka sasa walinyamaza. Wekesa alijifunza kuwa bidii na uvumilivu huzaa matunda matamu, na kwamba hali ya umaskini si kizingiti cha mafanikio kwa mtu mwenye azimio.